شهید محمود درودی

من المؤمنین رجال صدقوا ما عاهدوالله علیه فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر و ما بدلوا تبدیلا .

… با سلامی بیکران خدمت امام زمان (عج) و نایب بر حقش امام خمینی و با سلام و درود بر رزمندگان عرصه جاوید که با خون سرخ و مطهر خود درخت اسلام را آبیاری می کنند و با سلام و درود بر شما امت حزب الله که با توکل بر خدای یگانه و بزرگ به یاری انقلاب اسلامی شتافته اید و همیشه از آن پشتیبانی و حمایت می کنید و همین شماها بودید که با فرستادن فرزندان شریفتان به جبهه های حق علیه باطل ، از ورود ابر جنایت کارها و ظالمین به کشور شما جلوگیری کردید .

امت حزب الله و شهید پرور درود ! البته من کوچک تر از آن هستم که به شما امت بیداردل پیامی بدهم ؛ باید بگویم همانطور که تاکنون از انقلاب اسلامی دفاع کرده اید از این به بعد نیز به کار خود ادامه داده و نگذارید که دست استعمارگران به وطن اسلامی ما برسد و هر چه زودتر دست خود را به حرم حسینی رسانده و ما را هم در آنجا دعا نمایید و مبادا که امام عزیز و امید مستضعفان جهان … را تنها گذاشته که به خدا قسم در نزد خدا و این شهیدان در جهان آخرت مجبور به عذاب خواهید بود .

دوستان عزیز و بسیار مهربان و همیشه در صحنه دانش آموز ! پیامی که به شما دارم این است که از سنگر خود که مدرسه است به خوبی نگهداری و محافظت نمایید تا این که نگذارید آن منافق صفتان در درون شما جای گیرند و حکومت جامعه را در دست خود بگیرند .

برادران دانش آموز ! شما باید در دو سنگر مبارزه قرار گیرید : 1- در مدرسه و سنگر اصلی شما . 2- سنگر جبهه اسلام که هر دو را باید به محکمی و استواری در بر گرفته و خود را برای مبارزه بعدی با دشمن درونی آماده سازید .

ای برادران دانش آموز ! خصوصاً شما دانش آموزان دبیرستان ! باید بگویم که سنگر دبیرستان را حفظ کرده تا مگر بتوانید در آینده ای نزدیک دبیران شهر خود را تأمین کنید … ای برادران دانش آموز ! اگر از این جانب … به شما رنجی رسیده است باید بگویم که شما باید من را حلال سازید و من از شما حلالیت می خواهم . از شما دانش آموزان بینهایت متشکرم .

پدر و مادر عزیز و مهربانم ! من از شما حلالیت می طلبم . گر چه من شما را در خانه اذیت کردم و به حرف شما نکردم . و ای پدر و مادر مهربانم ! من از زحمات بی نهایت شما که کشیدید تا این که مرا با زحمت و رنج و مسائل خانوادگی به این سنّ و سال رساندید و مرا روانه مدرسه ک ردید تا این که توانستم تا کلاس دوم نظری بخوانم متشکرم ، ولی من به جای این زحمت های شما ، ناراحتی و رنجش رساندم و به شما بی حرمتی کردم که امیدوارم مرا حلال سازید و از خدا می خواهم که اجر شما را ان شاءالله به شما عطا فرماید . و از شما پدر مادر عزیزم بی نهایت متشکرم و از زحمات بی دریغ شما سپاسگزارم .

برادران عزیز و خواهران گرامی ! امیدوارم که هرگونه اشتباه و رنجشی و ظلمی به شما کرده ام امیدوارم که به بزرگواری خود مرا حلال سازید . ان شاء الله که اجرش را از خدای متعال دریافت کنید .

ای برادران و خواهران ! شما باید در نبودن من جای من را پر کرده چنان که پدر و مادر عزیز و مهربان دچار رنجش و ناراحتی نشوند . این وصیت من را حتماً عمل نمایید .

در پایان باید بگویم که اگر این جانب به دوستان و قومان ناراحتی و ظلمی کرده ام از جانب من از آنان بخواهند که به بزرگواری خودشان من را  حلال کرده و ببخشند تا مگر من با روحی پاک و دلی به دور از ناراحتی ، به عرش اعلا به خواست … خدا پرواز کنم و به پیش مولایم حسین (ع) بروم .

… در پایان باری دیگر از تمامی ملت حزب الله و دانش آموزان عزیز و پدر و مادر و خواهران و برادران عزیزم بینهایت متشکرم که مرا حلال کرده و به بزرگواری خود بخشیدند .

و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته

خدایا خدایا تا  انقلاب مهدی (عج) خمینی را نگهدار

مورخ    1365/9/29