نام پدر: شکراله
محل تولد: استان مازندران
شهرستان: بهشهر
تاریخ تولد:1344/04/13
تاریخ شهادت: 1362/12/04
محل شهادت: استان خوزستان، شهرستان/ بخش: دشت آزادگان هویزه، منطقه: هورالهویزه (هورالعظیم)
سن: 18 سال
شغل: پاسدار
تحصیلات: راهنمایی
وضعیت تاهل: متاهل
تعداد شهید از یک خانواده: 1
اسکن کنید!
محتوای توصیفی از شهید
حسين در دوازدهم تيرماه 1344 در استان هميشه سرسبز مازندران ، در شهر بهشهر پا به عرصه وجود نهاد و دوران كودكي را در آنجا گذراند .
وي تا كلاس اول راهنمايي تحصيل نمود اما بعد از آن درس را رها كرده و برتن كردن لباس سبز سپاه و نگهباني از كشور و ناموس خود را بر تمام امور ترجيح داد و نام خود را در ليست پاسداران انقلاب ثبت كرد .
حسين جواني مهربان و دوست داشتني بود ، با شروع جنگي تحميلي و احساس رفتن به جبهه در هنگام رفتن ، مادربه خاطر تنهايي خود بي تابي مي كرد و به او اجازه رفتن را نمي داد ولي عشق به امام و كشور او را وادار به اصرار در كسب اجازه و رفتن به جبهه كرد . او آنقدر شيفته امام و رهبري بود كه در سفارشهاي خود مي گفت كه : «…هر كس كه از شماها به ديدار امام رفتيد سلام مرا به رهبر عزيزم برسانيد و بگوييد كه تا آخرين قطره خونم سنگر را ترك نخواهم كرد و با خداوند پيمان مي بندم كه در تمام عاشوراها و در تمام كربلاها با حسين (ع)همراه باشم و سنگر او را خالي نكنم تا هنگامي كه همه ي احكام اسلام در زير پرچم اسلامي امام زمان (عج )به اجرا در آيد ….»
حسين در آخرين بار اعزام خود به جبهه ، قصد ازدواج نمود و هدف از اين ازدواج را اكمال دين خود مي دانست او همسري با تقوا ، محجب و صبور را براي خود انتخاب نمود و عشق به لباس پاسداري آنقدر وجودش را فرا گرفته بود كه با همان لباس در مراسم عقد خود حاضر شد .
حسين اهل دعا و مناجات بود ،او در دل شب با دعاهاي خويش و با صداي العفو العفو براي گناهان ناكرده خويش آنقدر خوش ، معبود را صدا مي زد و تضرع مي كرد كه دل هر سنگ خارائي رامي شكست و با نجواهاي شبانگاهش چشمه هاي رحمت و بركت را از آن منبع فيض الهي بر طريق دعا
بر دستهاي ملتمسش روان مي ساخت و تمامي آنها را هديه مومنين و مومنات مي كرد .
آري حسين اينگونه بود (پاك و مخلص )
او عاشقانه نبرد كرد تا اينكه در عمليات خيبر در تاريخ 4/12/62 در جزيره مجنون ديدار حق را لبيك گفته و طريق سارعوا الي الله را پيمود و نام خود را در دفتر مفقود الاثرها ثبت كرد و از آن روز ، روزهاي زيادي گذشت كه خانواده همچنان چشم به در دوختند تا ببينند مسافري را كه با دلشوره و اضطراب بدرقه كرده اند چگونه برمي گردد .
سال 74 جنازه حسين را كه شامل پلاك و چند تكه استخوان بود ، پيدا شد . اما نمي دانم چرا پدر از قبول كردن جنازه پسر اباكرد وآن را نپذيرفت؟ شايد مي خواست به وصيت فرزندش كه گفته بود:«… همه شما مثل خاندان وهب جوانانتان را به جبهه هاي نبرد بفرستيد و حتي جسد اورا هم تحويل نگيريد،زيرا مادر وهب فرمود كسي كه در راه خدا دادهام پس تحويل نخواهم گرفت ….» عمل نمايد .
حسين را همراه با چند تن از شهداي گمنام در بهشت فضل نيشابور تشييع وبه خاك سپردند .
ياد و نامشان هماره در قلبها پاينده باد
محتوای دیداری از شهید
با کلیک بر روی هر عکس می توانید عکس را در نمای بزرگتر مشاهده نمایید.
با کلیک بر روی هر عکس به نرم افزار نمایه سازی متصل شده و اطلاعات کامل عکس را در آنجا مشاهده خواهید کرد.
اطلاعات گلزار شهید حسین باغیشنی
محل گلزار: استان: خراسان رضوی
شهرستان/بخش: نیشابور، مرکزی نیشابور
نام گلزار: بهشت فضل
شماره بلوک:
شماره قطعه:
شماره ردیف:
شماره لوح: