با اقرار به کلمات لا اله الا الله و محمداً رسول الله ، علیاً ولی الله ، حقاً حقا وصیتنامه ام را آغاز می کنم .
با درود و سلام بر تنها منجی عالم بشریت ، امام زمان (عج) و با درود و سلام بر رهبر کبیر انقلاب امام امت و با درود و سلام بر روان پاک شهدای راه حق و حقیقت از صدر اسلام تا کنون و خانواده های محترمشان .
بار خدایا ! از تو می خواهم که مرا از آن گروه قرار دهی که برای تو به جبهه می روند و پیمانت را نمی شکنند .خدایا ! آنقدر به من ایمان و شجاعت و صبر بده که بتوانم تا آخرین لحظه های عمرم جدا از دیار و خانواده ام با دشمنان تو یعنی آمریکا و اسرائیل و شوروی ، صدام و خصوصاً منافقان داخلی و ضد انقلاب مبارزه کنم .
ای بندگان خدا ! خداوند تبارک و تعالی به وعده خود وفا کرد و شما را بر دشمنان اسلام پیروز گردانید . ای کسانی که هنوز به این انقلاب بدبین هستید ! برادران شما را نصیحت می کنند ، کمی به خود آیید . اینقدر به دنیا دل نبندید چرا که دنیا گذرگاه است و ارزشی ندارد . همینقدر بدانید اگر این پیکرها برای مرگ ساخته شده است و سرانجام ، مرگ است پس کشته شدن … با توپ و تانک و خمپاره در راه خدا به یقین برتر و با فضیلت تر است .
و شما ای پدر عزیزم ! می دانم که محبت من در دل شما بسیار است و رنج و اندوه از دست دادن من برایت دشوار است ولی در راه الله و در راه به ثمر رسیدن حکومت اسلامی بس ناچیز است . و همچنین می دانم که ای مادر عزیزم ! غم از دست دادن فرزند برای مادر بسیار مشکل و دشوار است و نیز پدر و مادرم ! خداوند شما را دوباره امتحان می کند و نیز باشد که از شهید شدن من خوشحال شوید و بر شهید شدنم گریه نکنید بلکه بر مظلومیت امام حسین (ع) در صحرای کربلا گریه کنید و راه حق گرفتاری زیادی دارد و از دوستان و آشنایان و بخصوص مردم دهنوخالصه می خواهم که من را ببخشند و برای بخشیدن گناهانم دعا کنند .
در پایان … حقوق مأموریتم را برگردانید برای جبهه های نبرد و در خاتمه از دوستان عزیزم می خواهم که سلاح آغشته به خونم را بر زمین نگذارند .
حبیب الله دهنوی
30/9/65
