شهید براتعلی چنارانی

نوگلی که خرداد ماه سال 1348 در روستای چناران با شکفتن خود فضای خانواده با اخلاص حاج حسن چنارانی را معطر کرد و به آن صفا و صمیمیت تازه ای بخشید براتعلی نام گرفت. دوران کودکی خود را در دامان مادری پاک و علاقه مند به اهل بیت و ائمه اطهار و پدر با فضیلت و متدین سپری کرد. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه روستا و راهنمایی را در روستای باغشن به اتمام رساند. عشق و علاقه او به انقلاب و دفاع از میهن باعث شد که درس را رها کرده و در بسیج ثبت نام کند. بعد از آموزش غواصی و نظامی به عنوان غواص عازم جبهه نبرد شد و در مدت حضور چهار ماهه خود و در شب قبل از عملیات به هنگام تقسیم نیروها به طور اتفاقی پدرش حاج حسن چنارانی را دید که با سپاه محمد (ص) به جبهه اعزام شده بود. پدر و پسر یکدیگر را در آغوش کشیدند و پس از اینکه دیدارها تازه شد، سعی کردند یکدیگر را برای بازگشت به خانه متقاعد کنند اما نتوانستند و با آرزوی دیدار مجدد وداع کرده و از هم جدا شدند. شب بعد و در عملیات کربلای 5، براتعلی با لباس غواصی در اروندرود در حالی که ترکش به سرش اصابت نموده بود به آرزوی دیرینه اش که شهادت در راه خدا بود، نائل گشت. پدر و پسر وداع شان زودتر از آنچه که فکر می کردند به وصال تبدیل شد. وصالی جاودانه، که چند روز بعد با مشایعت مردم، شقایق های سرخ پرپرشده، دوش به دوش هم بر فراز دست های نیشابوریان رهسپار جایگاه ابدی شان شدند.[1]

[1] -استناد و مدارک شهید در حفظ آثار ناحیه نیشابور.